دفع كند « 1 » ؛ و خداى تعالى عوض آن را از ده تا صد هزار عطا فرمايد « 2 » ؛ و اسباب زيادت مال گردد « 3 » ؛ و در صبح هر كس صدقه دهد ، از بلاهاى آسمانى در آن روز ايمن گردد ؛ و اگر در اوّل شب بدهد ، از بلاهاى آسمانى در آن شب ايمن باشد « 4 » ؛ و مداواى مريض‌ها با صدقه شود « 5 » ؛ و اگر كسى اهل بيت مسلمى را كفايت كند ، گرسنگى آنها را رفع كند و بدن آنها را بپوشاند و آبروى آنها را حفظ كند ، از هفتاد حج محبوبتر است ؛ با آن‌كه يك حج از هفتاد عِتْق رَقَبه بالاتر است « 6 » ، با آن‌كه در عتق رقبه وارد است كه هر كس بنده‌اى را آزاد كند ، خداوند به هر عضوى از آن عضوى از او را از آتش جهنم آزاد

--> ( 1 ) - عن أبي جعفر عليه السلام قال : « الْبِرُّ وَالصَّدَقَةُ يَنْفِيَانِ الْفَقْرَ وَيَزِيدَانِ فِي الْعُمُرِ وَيَدْفَعَانِ عَن سَبعينَ مِيتَةَ السَّوْءِ » ؛ « نيكى كردن و صدقه دادن تنگدستى را از بين مىبرد و عمر را طولانى مىسازد » . ( وسائل الشيعة ، ج 9 ، ص 368 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » ، باب 1 ، حديث 4 ) ( 2 ) - عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ( فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَاتَّقى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ) قال : « وَأَنَّ اللَّهَ يُعْطِي بِالْوَاحِدَةِ عَشَرَةً إِلَى مِائَةِ أَلْفٍ فَمَا زَادَ . . . » . ( وسائل الشيعة ، ج 9 ، ص 386 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » ، باب 1 ، حديث 5 ) ( 3 ) - پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « تَصَدَّقُوا فَإِنَّ الصَّدَقَةَ تَزِيدُ فِي الْمَالِ كَثْرَةً . . . » ؛ « صدقه دهيد صدقه مال را فزونىدهد » . ( وسائل الشيعة ، ج 9 ، ص 369 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » ، باب 1 ، حديث 8 ) ( 4 ) - قال الصادق عليه السلام : « باكِرُوا بِالصَّدقةِ فَإنَّ البَلايا لا تَتَخَطّأها وَمَنْ تَصدَّقَ بِصَدقةٍ أوّل النَّهارِ دَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ شَرّ مايَنزِلُ مِنَ السَّماءِ في ذلكَ الْيَوْمَ فَإنْ تَصَدّقَ أوّلُ اللّيلِ دَفَعَ اللَّه عَنهُ شَرُّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ في تِلكَ اللّيلةِ » . ( وسائل الشيعة ج 9 ، ص 384 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » ، باب 8 ، حديث 5 ) ( 5 ) - امام صادق عليه السلام فرمود : « دَاوُوا مَرْضَاكُمْ بِالصَّدَقَةِ . . . » ؛ « بيماران خود را با صدقه درمان كنيد » . ( وسائل‌الشيعة ، ج 9 ، ص 374 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » ، باب 3 ، حديث 1 و 2 ) ( 6 ) - امام باقر عليه السلام فرمود : « لأَنْ أَحُجَّ حَجَّةً أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُعْتِقَ رَقَبَةً وَرَقَبَةً حَتَّى انْتَهَى إِلَى عَشَرَةٍ ؛ وَمِثَّلَهَاوَمِثَّلَهَا حَتَّى انْتَهَى إِلَى سَبْعِينَ وَلأَنْ أَعُولَ أَهْلَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ أُشْبِعَ جَوْعَتَهُمْ وَأَكْسُو عَوْرَتَهُمْ وَأَكُفَّ وُجُوهَهُمْ عَنِ النَّاسِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَحُجَّ حَجَّةً وَحَجَّةً وَحَجَّةً حَتَّى انْتَهَى إِلَى عَشْرٍ وَعَشْرٍ وَعَشْرٍ وَمِثّلَهَا حَتَّى انْتَهَى إِلَى سَبْعِينَ » ؛ « اگر يك حج به جاى آورم خوش‌تر دارم از آن‌كه بنده‌اى آزاد كنم و بنده‌اى ديگر ، امام تا ده بار آن را تكرار كرد و ادامه داد تا به هفتاد رسيد ؛ و اگر نفقهء خانواده‌اى مسلمان را تعهد كنم و آنان را سير گردانم و تنشان را بپوشانم و آبرويشان را نزد مردم نگاه دارم ، خوش‌تر دارم از آن‌كه حجى به جاى آورم و حجى ديگر و حجى ديگر . و تا ده بار آن را تكرار كرد و ادامه داد تا به هفتاد رسيد » . ( وسائل الشيعة ، ج 9 ، ص 373 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » ، باب 2 ، حديث 1 )